Τρισαρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Γεωργίου Ἐπανωσήφη καὶ Ἀρχιερατικὸ Τρισάγιο εἰς μνήμην τοῦ Μητροπολίτου Αὐστρίας κυροῦ Μιχαήλ
Τὴν Κυριακή, 18 Ὀκτωβρίου 2026, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας καὶ Ἔξαρχος Οὑγγαρίας κ. Ἀρσένιος προεξῆρχε τῆς Τρισαρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας τῆς Κυριακῆς τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Λουκᾶ στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Γεωργίου Ἐπανωσήφη, τὴ Μονὴ τῆς μετανοίας του, κατόπιν κανονικῆς ἀδείας τοῦ οἰκείου Ποιμενάρχου, Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κρήτης κ. Εὐγενίου. Μὲ τὸν Σεβασμιώτατο συλλειτούργησαν ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ἀπαμείας κ. Παΐσιος, ἐπίσης ἀδελφὸς τῆς Μονῆς, καὶ ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ἀρίστης κ. Μάξιμος. Τοὺς Ἀρχιερεῖς συνόδευσαν λειτουργικὰ ὁ Πρωτοσύγκελλος τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀρχιμανδρίτης Βαρθολομαῖος Βογιατζόγλου, ὁ Καθηγούμενος τῆς Μονῆς Ἀρχιμανδρίτης Διονύσιος Κασιμάτης, πατέρες τῆς Μονῆς καὶ ὁ Ἀρχιερατικὸς Ἐπίτροπος Αὐστρίας Πρωτοπρεσβύτερος Ἰωάννης Νικολίτσης.
Ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία στὴν πανηγυρίζουσα Ἐνορία Ἁγίας Παρασκευῆς τῆς Ἐπιβατηνῆς στὸ Wiener Neustadt
Τὴν Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, 11 Ὀκτωβρίου 2026, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας καὶ Ἔξαρχος Οὑγγαρίας κ. Ἀρσένιος προεξῆρχε τῆς Ἀρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας στὴν πανηγυρίζουσα Ἐνορία Ἁγίας Παρασκευῆς τῆς Ἐπιβατηνῆς στὸ Wiener Neustadt. Μαζί του συλλειτούργησαν ὁ Προϊστάμενος τῆς Ἐνορίας Πρεσβύτερος Marian Tosu καὶ ὁ Διάκονος Ἰάκωβος Feresuaru. Ἔψαλε βυζαντινὰ ἡ Χορωδία τοῦ Ὁσίου Νεκταρίου τοῦ Πρωτοψάλτου, ὑπὸ τὴ διεύθυνση τοῦ Διακόνου Σαββίνου Preda. Ὁ Σεβασμιώτατος προσκόμισε πρὸς προσκύνηση ἀπότμημα τῆς τιμίας δεξιᾶς χειρὸς τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου καὶ Πρωτοκλήτου Ἀνδρέου, τὸν ὁποῖο ἡ ἐν Ρουμανίᾳ Ἐκκλησία τιμᾷ ὡς ἱδρυτὴ καὶ προστάτη ἅγιό της.
13η Πανορθόδοξη Συνάντηση Νεολαίας στὴ Βιέννη μὲ θέμα «Τὰ Μυστήρια – ὁ δρόμος μας πρὸς τὸν ἁγιασμό»
Τὸ Σάββατο, 10 Ὀκτωβρίου 2026, πραγματοποιήθηκε στὴ Βιέννη ἡ 13η Πανορθόδοξη Συνάντηση Νεολαίας στὴν Αὐστρία, μὲ θέμα «Τὰ Μυστήρια – ὁ δρόμος μας πρὸς τὸν ἁγιασμό». Τὴ Συνάντηση, ὕστερα ἀπὸ πρόσκληση τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αὐστρίας καὶ Ἐξάρχου Οὑγγαρίας κ. Ἀρσενίου, Προέδρου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐπισκοπικῆς Συνελεύσεως Αὐστρίας, διοργάνωσε ἡ Ὀρθόδοξη Σχολικὴ Ὑπηρεσία μὲ τοὺς Ἐπιθεωρητὲς τοῦ μαθήματος τῶν Ὀρθοδόξων Θρησκευτικῶν Ἀρχιμανδρίτη Ἠλία Παπαδόπουλο καὶ Branislav Djukarić, τὸν Πρωτοπρεσβύτερο Emanuel Nutu, ἐπικεφαλῆς τῆς ὀργανωτικῆς ἐπιτροπῆς ἐθελοντῶν, καὶ τοὺς καθηγητὲς τοῦ μαθήματος τῶν Ὀρθοδόξων Θρησκευτικῶν.
Στό ἐφετινό πασχάλιο μήνυμά του ὁ Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, τονίζει ὅτι ἡ ἑορτή τοῦ Πάσχα δὲν ταυτίζεται μόνον μέ τήν Μεγάλη Ἑβδομάδα καί τήν Ἀνάσταση. Μάλιστα, συνεχίζει, ἡ Ἑορτή τῶν Ἑορτῶν δὲν περιορίζεται σέ ὁρισμένες μόνο ἡμέρες τοῦ λειτουργικοῦ χρόνου. Εἶναι ἡ Πανήγυρις τῶν Πανηγύρεων πού καθημερινά ἐπηρεάζει καί νοηματοδοτεῖ τήν ὕπαρξή μας ὁλόκληρη. Ἑορτάζουμε τό γεγονός ὅτι ὁ Θεός μας εἶναι Θεός τῆς Ζωῆς καί πανηγυρίζουμε ὅτι Αὐτός νίκησε τόν θάνατο. Δέν θυμόμαστε ἁπλά ἕνα γεγονός τοῦ παρελθόντος, ἀλλά ζοῦμε τή σημασία τῆς θυσίας τοῦ Χριστοῦ στό Σταυρό σήμερα, ὄχι συναισθηματικά, ἀλλά ὑπαρξιακά, ὡς σημεῖο ἀλλαγῆς τῆς δικῆς μας ζωῆς, ὡς δυνατότητα μεταστροφῆς καί ἐπιστροφῆς σέ Αὐτόν. Ἡ Πασχαλινή εὐφροσύνη εἶναι ἀληθινή, ὅταν ἡ ἑορτή αὐτή γίνεται ἀφορμή βιώσεως τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, ὅταν ὁ παλαιός ἄνθρωπος ὁδηγεῖται σέ νέα ζωή, τή ζωή τῆς Ἀναστάσεως!
Τό στάδιο τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς πρέπει νά ἐκλαμβάνεται καί νά βιώνεται ἀπό τούς καθόλου Ὀρθοδόξους ὡς περίοδος νήψης καί ἀνάνηψης τῆς συνείδησής τους. Αὐτήν τήν πρόσκληση ἀπευθύνει σέ ὅλους μας ὁ Παναγιότατος Οἰκουμενικός μας Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος μέσῳ τοῦ Κατηχητήριου Λόγου του ἐπί τῇ ἐνάρξει τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Ἄλλωστε σύμπασα ἡ ὀρθόδοξος πατερική διδασκαλία καί φωνή, σημειώνει, μᾶς καλεῖ κατά τήν διάρκεια αὐτῆς τῆς περιόδου τῆς Νηστείας νά συναισθανθοῦμε ἕκαστος ἀπό ἐμᾶς, ποιοί εἴμαστε, ποῦ βρισκόμαστε, ἀλλά καί ποῦ κατευθυνόμαστε μέ τήν ἔννοια τοῦ τελικοῦ μας στόχου. Ἐπίσης, σημειώνει ὁ Παναγιότατος, ὁ πνευματικός αὐτός ἀγώνας τῆς νήψης καί τῆς ἀνάνηψης πού βρίσκεται ἐνώπιόν μας, συνίσταται ἐν τέλει στό γεγονός τῆς μετάνοιας. Μέσα δηλαδή ἀπό τό γεγονός τῆς ἐπίγνωσης τῆς προσωπικῆς μας κατάστασης, ἀλλά καί αὐτό τῆς ἐξομολόγησης πού ἕπεται, ἡ ζωή μας στεφανώνεται μέσῳ τῆς συγχώρεσης τῶν ἁμαρτιῶν μας, τῆς κοινωνίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί τοῦ πληρώματος τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Ἡ ἀνάνηψη ταυτίζεται μέ τήν συνείδηση τοῦ ἀνθρώπου πού μετανοεῖ, ἡ ὁποία πάλι ἀποτελεῖ δῶρο Θεοῦ. Ἡ περίοδος λοιπόν τῆς Νηστείας πού ἐπίκειται εἶναι μιά διαρκής κατάνυξη ἔμποσθεν „τοῦ ἐκτυλισσομένου καθ᾽ ἡμέραν μυστηρίου τοῦ Θεοῦ, τοῦ μυστηρίου τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου“.
